Hernia oorzaken

Hoe ontstaat een hernia?

Bij slechts 5% van de mensen met acute rugpijn is er sprake van een hernia. De spontane genezingskans van de aandoening is groot. Van elke vier mensen met een hernia genezen er drie zonder dat een operatie noodzakelijk is. Per jaar krijgen in Nederland zo’n 75.000 mensen symptomen van een hernia. Een hernia kan in principe op elke leeftijd ontstaan; echter het meest bij mensen tussen de 20 en 40 jaar oud, in de periode van de meeste lichamelijke activiteit.

Behandeling Rughernia oorzaken

Er zijn meerdere oorzaken van een hernia

  • Een aangeboren zwakte van het discusweefsel (meer dan 50% van alle gevallen),
  • Een plotselinge draaibeweging van de romp,
  • Vertillen en/of verschuiven,
  • Gebrek aan beweging en/of teveel langdurig zitten,
  • Een slechte spierconditie.

Acute versus chronische hernia

Een hernia kan acuut of chronisch zijn: als een acute hernia niet wordt behandeld, gaat de hernia vrijwel altijd over in een chronische aandoening. Een chronische hernia is vaak het gevolg van een degeneratie van de tussenwervelschijf. De chronische hernia wordt dan veroorzaakt door een slechte houding, overgewicht, slechte voeding met daarbij het normale verouderingsproces. Door dit verouderingsproces verliest de discus (tussenwervelschijf) zijn sterkte en vitaliteit.

Kans op een hernia groter naarmate men ouder wordt?

Het is duidelijk dat, naarmate de leeftijd vordert, de kans op een prolaps (verzakking) en daardoor een hernia toeneemt, bijvoorbeeld bij zwaar tillen. Als in de stevige buitenring van de wervel een zwakke plek ontstaat of een scheur, kan de kern naar buiten komen en op een zenuw wortel gaan drukken. Bij het ouder worden wordt de discus (tussenwervelschijf) minder stevig en minder elastisch, waardoor weer minder gemakkelijk vormveranderingen kunnen plaatsvinden. Zo kan de binnenkant van de annulus fibrosus (tussenwervelschijf) scheuren. Hierdoor kan ook de vorm van de nucleus (kern) wat veranderen onder invloed van de op de rug uitgeoefende krachten.

Vervorming van wervels als de oorzaak van de hernia

Ook de buitenlaag zelf kan van vorm veranderen. Is deze vormverandering niet te groot, dan treedt na verloop van tijd meer of minder herstel op. Wanneer echter door bijvoorbeeld krachtige draaiende bewegingen, de annulus fibrosus (tussenwervelschijf) te grote scheuren gaat vertonen, kan de nucleus (kern) uitstulpen en spreekt men van een echte hernia (Bron: Nieuwe Medische Encyclopedie – 2008).

Hoe wordt de diagnose hernia gesteld?

De diagnose hernia kan alleen met zekerheid worden gesteld o.b.v een röntgenfoto en/of MRI. Op basis van de scan wordt gekeken naar mogelijke vervormingen en/of scheuren in tussenwervelschijven of rugwervels. Ook wordt gecontroleerd of de zenuwen voldoende ruimte hebben en of zenuwwortels er rustig of juist ontstoken uitzien.

Angst voor een hernia

Uit angst voor de constatering van een hernia, gaat men er echter vaak vanuit dat men een hernia heeft. Dit is echter vaak niet het geval. Het kan zo zijn dat er op de röntgenfoto een hernia zichtbaar is, terwijl een cliënt niet perse last ondervindt van een hernia. In dit geval kan de cliënt last hebben van een pseudo-radiculair beeld. Dit is een vorm van irritatie van de zenuwwortel. Er is wel sprake van uitstralende klachten, maar geen last een hernia zelf. Men kan dan last hebben van rugklachten met uitstralende klachten, maar geen inklemming of irritatie van de zenuw. Bij slechts 5% van de mensen met acute rugpijn is er sprake van een hernia.

Weer binnen de lijnen bij je favoriete sport.